ท้องฟ้า...น่าหลงไหลเสมอ

 

ผมหลงไหลท้องฟ้า...

 

ทั้งสีฟ้าสดใสของท้องฟ้ายามเช้า สีแดงส้มของท้องฟ้ายามเย็น สีดำสนิทของท้องฟ้ายามค่ำคืน แม้กระทั่งเมฆาที่ลอยอยู่บนท้องฟ้ากว้างใหญ่

 

วันนี้ท้องฟ้าก็ยังสวยเหมือนเดิม...หากแต่วันนี้เมฆากลับลอยต่ำลงมากกว่าทุกที

 

...ราวกับจะสัมผัสมันได้ หากผมเอื้อมมือออกไป...

 

...แต่ก็ไม่ถึง...

 

ผมได้แต่ยืนมองให้มันลอยผ่านไปเงียบๆ โดยสายลมที่พัดมาแผ่วๆ

 

ผมสบายใจทุกครั้งที่ได้เห็นท้องฟ้า ราวกับมันได้ดึงเอาความกลุ้มใจออกไปจนหมดสิ้น

 

มีความสุขที่ได้มองท้องฟ้า...แม้จะไม่สามารถสัมผัสได้

 

มีความสุขที่ได้เห็นเมฆล่องลอยอยู่บนท้องนภา...แม้ไม่อาจเอื้อมถึง

 

ผมมีความสุข...ที่ได้หลงไหลในท้องนภาที่กว้างใหญ่

 

ท้องฟ้า...น่าหลงไหลเสมอ ไม่ว่ามันจะมีสีอะไรก็ตาม...

 

!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!

ข้างบนนั่นเพ้อเฉยๆ ..ใครริอาจจิ้นเป็นเรื่องรีบอร์นผมกระโดดงับหัวจริงๆ ด้วย = =!!

(...ล้อเล่นน่ะครับ...)

 วันนี้มองท้องฟ้าตอนนั่งอยู่บนรถแล้วเพ้อครับ *หัวเราะ*

(มันเพ้อได้เป็นเรื่องเป็นราวเลยนะเนี่ย)

ปล. ช่วงที่กำลังติดเพลง หากันจนเจอ ของ Mars&Venus (คือฟังแล้วจิ้น...ขนาดออกมาเป็นภาพ )

 

To do list.

- ชีวะ : แบบฝึกหัดในหนังสือ เลือกทำ 5 ข้อ (จันทร์), เตรียมตัวสอบ.... (หางดกซังจำได้มั๊ยว่าวันไหน?)

- วิทย์ : แบบฝึกหัด 9 ข้อ (จันทร์), รอสอบเก็บคะแนนเรื่องต่อไป...พันธะเคมี  *กระอักเลือดตาย*

- อังกฤษ : แปลเนื้อเพลง (วันจันทร์ป่ะ?)

- ไทย : ท่องอาขยาน (พฤหัสหน้า) <<ลืมสนิท...

- คณิตเพิ่ม : หนังสือ (ทำเรื่อยๆ ไม่มีกำหนดส่ง), อ่านหนังสือเตรียมสอบเก็บคะแนน (เมื่อไหร่นะ ศุกร์หน้าหน้า?)

- คณิตหลัก : หนังสือ (ไม่มีกำหนดส่ง), อ่านหนังสือเตรียมสอบเก็บคะแนน(ศุกร์หน้า )

- การงาน : เย็บสายกระเป๋าผ้า...., เพ้นท์ลาย (อังคารหน้า)

- สังคม : โปสเตอร์รณรงค์ต่อต้านยาเสพย์ติด (ศุกร์หน้า) <<อย่าลืมทำนะหางดกซัง...เดี๋ยวผมปั่นตายเลย งานเผาไม่รู้ด้วย = =''

- รอตัดพวงกุญแจที่เคลือบ? (น่าจะได้วันจันทร์เนอะ)

- ปั่นฟิก...ปัจจุบันได้แล้ว 5 เรื่อง กำลังแต่ง D18 เป็นเรื่องที่ 6... (ยากง่ะ...ใช้ภาษาไม่ถูก = ='')

- วาดภาพประกอบฟิกตัวเอง... (<<หมดไฟแล้วอ่ะ...ใครก็ได้มาจุดไฟให้ที)

- ทำสามง่าม*2 <<รอทำตอนปิดเทอมดีกว่า.. = 3 = (//พี่สาวเตะ)

 

งานมันวิ่งเข้ามาอีกแล้วววว~~!!! ย้ากกกกกกกก

 (ภาค 1 เชิญจิ้มด้านขวาเลยครับ)

 

 

จิ๊บ จิ๊บ..

 

เสียงแว่วเข้าโสตประสาททำให้ผมลืมตาขึ้นช้าๆ สิ่งแรกที่เห็นคือ...ต้นไม้

 

"ฝัน...อีกแล้วเหรอ?" ผมพึมพำเบาๆ ก่อนจะใช้ศอกยันตัวให้ลุกขึ้นนั่ง แล้วสังเกตสิ่งรอบกายอีกครั้ง

 

รอบๆ ตัวผมตอนนี้เต็มไปด้วยต้นไม้สีเขียวขจี แสงแดดอ่อนๆ เล็ดลอดผ่านหมู่ไม้เข้ามาพอให้มองเห็นทางได้ ตรงสุดสายตาเป็นแสงสว่างสีขาวที่เล็ดลอดมาแต่ไกล ผมหันกลับไปมองด้านหลังและพบว่าด้านหลังนั้นเป็นแนวต้นไม้ที่หนาทึบขึ้นเรื่อยๆ จนไร้ซึ่งแสงสว่างเล็ดลอด

 

ผมถอนหายใจเฮือกแล้วตัดสินใจเดินตรงไปยังแสงสว่างเบื้องหน้า แม้ว่าหนทางจะดูยาวไกล แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก...ฝันนี้คงอีกยาวนาน

 

หลังจากเดินผ่านป่ามานานจนเหนื่อยก็มาถึงปลายทางจนได้ สิ่งที่สัมผัสได้เป็นอย่างแรกเมื่อมาถึงคือสายลมพัดแผ่วๆ ...ผมยกแขนเสื้อขึ้นซับเหงื่อตามใบหน้าแล้วมองไปรอบๆ

 

สวนดอกไม้ที่ผมเดาว่าเป็นแห่งเดิมปรากฏอยู่ตรงหน้าผม พร้อมกับโต๊ะเหล็กดัดสีขาวตัวเดิมตั้งอยู่กลางสวน หากแต่คราวนี้หาได้มีบุคคลเดิมนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวนั้น

 

ผมขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงๆ ก่อนจะมองไปรอบๆ เผื่อสองคนนั้นจะอยู่แถวๆ นี้...แต่ก็ไม่มี

 

"มาเดินเล่นหรือครับ?"

 

เสียงทุ้มที่ดังมาจากข้างหลังเล่นเอาผมที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ สะดุ้งโหยง ก่อนจะหันไปมองเจ้าของเสียง...เป็นเด็กหนุ่มร่างสูงผมสีน้ำเงินแปลกตากำลังแย้มรอยยิ้มประหลาดๆ

 

...มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?...

 

ผมพยักหน้าแทนคำตอบ แล้วส่งยิ้มกลับคืนไปให้ตามมารยาท เด็กหนุ่มคนนั้นหัวเราะแปลกๆ ก่อนจะพูดเชิญผมให้ไปนั่งเป็นเพื่อนเขาที่โต๊ะเหล็กดัดสีขาว เขาชวนอย่างงี้ จะปฏิเสธก็คงจะเป็นการเสียมารยาทใชไหมล่ะ?

 

ผมเดินตามเด็กหนุ่มคนนั้นไปยังโต๊ะใจกลางสวน แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง พลันชุดน้ำชาก็ปรากฏขึ้นมาบนโต๊ะ ผมเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนจะสงบลงอย่างรวดเร็วเมื่อนึกได้ว่านี่เป็นความฝัน

 

เด็กหนุ่มตรงหน้าหัวเราะกับท่าทางของผม ก่อนจะยื่นถ้วยน้ำชาสีขาวที่มีควันลอยกรุ่นอยูเหนือถ้วยให้ผม " เชิญครับ.."

 

"ขอบคุณครับ..." ผมยิ้มแล้วตอบพึมพำ พลางเอื้อมมือไปยกถ้วยน้ำชามาจ่อไว้ที่ริมฝีปาก แล้วเป่าให้มันคลายความร้อน

 

เด็กหนุ่มมองมาอย่างงงๆ แล้วถาม "เอ๋?...ไม่ชอบดื่มตอนร้อนๆ หรือครับ?"

 

ผมส่งยิ้มแห้งๆ แล้วตอบ "แหะ แหะ...พอดีผมไม่ค่อยชอบของที่มันร้อนมากๆ น่ะครับ"

 

"เหรอครับ แต่ถ้าได้ทานตอนหน้าหนาวก็คงจะอุ่นนะ" เด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินว่าแล้วยิ้ม ตอนนี้ผมพึ่งสังเกตว่าดวงตาของเขามีสองสี ...ข้างขวาเป็นสีแดง และข้างซ้ายเป็นสีน้ำเงิน

(เอ่อ...มันชักจะเข้าข่ายฟิกไปแล้วมั้งเนี่ย - -?)

"ครับ ถ้าได้ทานตอนหน้าหนาวคงจะอุ่น...เอ้อ จริงสิ...คุณชื่ออะไรครับ?" ผมตอบอย่างเห็นด้วยกับคำพูดของเด็กหนุ่ม ก่อนจะถามชื่อของคนตรงหน้า อย่างเพิ่งนึกได้ว่า ผมยังไม่รู้ชื่อคนที่ชวนผมมานั่งจิบน้ำชาท่ามกลางบรรยากาศดีๆ แบบนี้ด้วยเลย

 

เด็กหนุ่มหัวเราะก่อนตอบ "จริงสินะ คุณยังไม่รู้ชื่อผมเลยนี่นา...ผมชื่อ..." เสียงของเด็กหนุ่มตรงหน้าขาดตอนไป ก่อนผมจะพบว่า ตอนนี้ผมกำลังนอนอยู่ในห้องของตัวเองซะแล้ว

 

"อ้าว...ยังไม่ทันจะรู้ชื่อเลย..." ผมพึมพำก่อนจะหาวออกมาหวอดใหญ่ แล้วลุกออกจากเตียงไปทำกิจวัตรประจำวัน

 

ที่สวนแห่งเดิม เด็กหนุ่มยังคงพูดต่อจนจบประโยค แม้ว่าคู่สนทนาของเขาจะหายไปแล้วก็ตาม "....ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

 

เสียงฝีเท้าที่กำลังวิ่งมาทางเขา ทำให้เขาหันกลับไปมอง ก่อนจะยิ้มให้กับผู้มาใหม่

 

"มาแล้วหรือครับ? ...วองโกเล่"

 

!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!!~**~!

กร๊ากกกกกก สุดท้ายก็มีภาคต่อออกมาจนได้ TT w TT

ยังไงๆ ก็ยังไม่พ้นคู่นี้สินะ...ฮ่าๆๆ เอิ้กส์..

เด็กหนุ่มหัวน้ำเงินยังคงเป็นปริศนาเรื่องชื่อต่อไป...แต่คงมีคนเดาออกแล้วสินะว่าใคร (ถ้าอ่านการ์ตูนล่ะก็รู้แน่...แค่ผมสีน้ำเงินกับตาสองสีนั่นก็เป็นเอกลักษณ์พอดูแล้ว..)

(แล้วฟิกนอนไม่หลับ ทะเล หิมะ ล่ะครับ?)

เอ่อ...ไอ้สามเรื่องข้างบนนั่น เพิ่งเริ่มไปได้เรื่องเดียว และมันกำลังเปลี่ยนสถานะเป็นดอง... (ฮา)

 

เรื่องนี้จิ้นสด บรรยายสด แต่งสดครับพี่น้อง...รู้สึกบรรยายจะน้อยกว่าตอนแรกมากทีเดียว TT w TT

 ....

ฝึกกกกกกก ~~!!!

(เดี๋ยวว~!! แล้วจะไม่ฝึกวาดรูปแล้วเรอะ!?)

...จะวาดอะไรอีกดีล่ะ? ...เปิดหน้ากระดาษเปล่าๆ ทีไรก็เผลอวาดแต่สับปะรด = =

สับปะรดเต็มคอมไปหมดแล้ว ~ = w =

ติชมได้นะครับ! ^ ^

ปล. วันนี้ไปงานหนังสือมาแหละ (พูดให้ถูกคือเมื่อวาน) ซื้อหนังสือมาเพียบ! (แน่นอนว่ารวมถึงรีบอร์น...แต่มันไม่ครบชุดอ่ะ TT [] TT)