Karl Wares

9^th June Write

(ฝากรดน้ำด้วยนะคร้าบ ~ XD)

ฟิกนี้ถวายแด่ โรคุโด มุคุโร่

ผู้หายสาบสูญไปตั้งแต่ตอน 170

(และโผล่มาให้เห็นเป็นภาพสีบ้างให้ชื่นใจ)

สุขสันต์วันเกิดนะสับป้า!!!

(//สามง่ามเสย)

69 : วันเกิดผมทั้งที ก็ช่วยเรียกให้มันดีๆ หน่อยไม่ได้รึไงกันครับ!?

Fic Reborn

Pairing : Mukuro x Tsuna (<< ชีวิตนี้แต่งเป็นอยู่แค่นี้)

note : อา.... ไม่ได้แต่งฟิกมานานพอสมควร รู้สึกภาษาแปลกๆ ยังไงชอบกล 

ตึก ตึก ตึก...

เสียงรองเท้าหนังสีดำกระทบพื้น ดังไปทั่วอาคารเรียนที่ฉาบไปด้วยแสงสีส้มแดงยามเย็น

เจ้าของรองเท้าเป็นหนุ่มร่างสูง เรือนผมทรงแปลกตา กำลังเดินอย่างไม่รีบร้อน ไปตามทางเดินที่ว่างเปล่า ก่อนจะหยุดชะังักกับเสียงอะไรบางอย่าง...

...ใครกำลังขัดพื้น?...

ร่างสูงเดินตามเสียงไป ก่อนจะชะโงกหน้าเข้าไปในห้อง.... ห้องน้ำ

...

ร่างเล็กผมสีน้ำตาลชี้ฟูกำลังยืนขัดพื้นด้วยท่าทีเนือยๆ

"...ขอโทษนะครับ" ร่างสูงเอ่ย พร้อมเดินเข้าไป

"เหวออ~!!" ร่างเล็กหันขวับก่อนอุทานอย่างตกใจ.. แล้วค่อยพึมพำเบาๆ "เด็กโกคุโย...?"

พรืดดด

ฟ้าไม่เป็นใจ หรือดวงกำลังตก หรือคนเขียนจงใจ ให้เด็กหนุ่มร่างสูงก้าวพลาด และลื่นล้มลง.. อาจจะเป็นเพราะห้องน้ำพึ่งขัดล่ะมั้ง?

"อ๊ะ! เฮ้ยย!!...." เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อริมฝีปากสัมผัสกันอย่างบังเอิญ

ร่างเล็กถีบตัวออกอย่างตกใจ พร้อมใบหน้าแดงซ่าน มือถูกยกขึ้นมาจับริมฝีปากตัวเอง ส่วนไม้ถูพื้นร่วงลงไปกองกับพื้นเรียบร้อย...

ร่างสูงเองก็ยกมือขึ้นจับริมฝีปากเช่นกัน สายตาเหมือนจะตกตะลึงหน่อยๆ ก่อนจะตั้งสติได้ "ขอโทษครับ.. พื้นมันลื่น"

"ม..ม....ม..ไม่เป็นไรครับ! ค..คุณมาที่นี่ มีอะไรหรือเปล่า? ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในโรงเรียนแล้วล่ะครับ" ร่างเล็กยังคงลนลาน จนพูดจารัวไปหมด

"อ๋อ เรื่องนั้น.. ผมไม่ได้จะมาหาใครหรอกครับ แค่อยากทราบทางไปห้อง 2-A เท่านั้น.. ไม่ทราบว่าคุณบอกทางผมได้มั๊ยครับ?" ริมฝีปากบางส่งยิ้มอย่างเป็นมิตร

"อ่า.. เดินไปสุดทางแล้วเลี้ยวขวา ห้องที่สองทางขวามือครับ"

ร่างสูงค้อมศรีษะลง แล้วส่งยิ้มให้ "ขอบคุณมากครับ" ก่อนเดินออกไป

...

ร่างเล็กยังคงยืนนิ่งด้วยใบหน้าที่แดงหน่อยๆ

2 ชม. ก่อน

"เฮ้ออออออ" เสียงถอนหายใจรอบที่ 27 ของร่างเล็กดังออกมา (ทำไมต้อง 27?)

...อาจารย์นะอาจารย์.. แค่มาสาย แล้วหลับในห้องเรียน ทำไมต้องให้มาขัดห้องน้ำด้วยก็ไม่รู้!...

ร่างเล็กคิดในใจ ก่อนจะถอนหายเป็นรอบที่ 28 แล้วขัดพื้นต่ออย่างเซ็งๆ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว จากเสียงที่ดังขึ้น

"...ขอโทษนะครับ"

เจ้าของเสียงเป็นเด็กหนุ่มร่างสูง เรือนผมทรงแปลกตา... ถ้าดูไม่ผิดสีก็แปลกอีกต่างหาก ใครที่ไหนเค้าผมสีน้ำเงินกัน?

"เด็กโกคุโย...?" เครื่องแบบที่เด็กหนุ่มร่างสูงใส่ เป็นเครื่องแบบสีเขียวหม่นของโรงเรียนแถบนี้ หรือก็คือ โกคุโย

...มาทำอะไรน่ะ?...

ร่างสูงเดินเข้ามา ก่อนที่เด็กหนุ่มจะได้เอ่ยเตือนว่า พื้นตรงนั้นพึ่งล้างเสร็จ ยังไม่แห้ง ระวังลื่น... คิดไม่ทันเสร็จดี ร่างสูงก็ลื่นพรืด พร้อมใบหน้าที่ใกล้เข้ามา ก่อนจะ....... จุ๊บเข้าให้

ดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้างขึ้น ก่อนจะรีบถอยตัวออกห่าง จนแทบจะกระโดดออกมาด้วยใบหน้าแดงซ่าน

ร่างสูงเอ่ยขอโทษเบาๆ ก่อนจะถามถึงทางไปยังห้อง 2-A

...ห้องเรียนเราเหรอ?... ถามทำไมนะ?...

ก็คิดไปงั้นแหละ แต่ก็บอกทางไป.. ก่อนจะกลับมายืนเหม่อ...

เด็กหนุ่มสะดุ้งอย่างพึ่งคิดได้ว่าควรรีบทำความสะอาดให้เสร็จ แล้วรีบกลับบ้านได้แล้ว

ครืด...

เสียงประตูห้องเรียนถูกเปิดออก ร่างเล็กเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะเรียนอย่างโดดเดี่ยวในห้อง จับสะพายขึ้นหลัง แล้วเดินออกมา ก่อนจะปิดประตูลง

เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลชี้ฟูเดินแทบจะเรียกว่าลากเท้าเลยก็ว่าได้ เพราะเขาใช้พลังงานหมดไปกับการทำความสะอาดห้องน้ำแล้ว

นัยน์ตาคู่โตมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเมฆฝนลอยอยู่เต็มฟ้า.. สภาพแบบนี้ ฝนตกหนักแหงๆ

....

แล้วมันก็ตกลงมาจริงๆ ...หนักซะด้วย...

ร่างเล็กบ่นพึมพำกับตัวเอง ว่าทำไมถึงโชคร้ายนักนะ แต่ก็ยังเดินลากเท้าต่อไปยังหน้าโรงเรียน

...ดีนะ ที่วันนี้พกร่มมาพอดี...

ร่างเล็กหยุดอยู่หน้าล็อกเกอร์ ก่อนเปลี่ยนรองเท้าคืน เดินไปหยิบร่มในตะกร้าข้างๆ แล้วเดินออกมาหน้าโรงเรียน

สายตาเหลือบไปเห็นอะไรแวบๆ ทางขวา...

...

เป็นเด็กหนุ่มที่เข้ามาถามทางไปห้อง 2-A คนนั้น ที่กำลังยืนอยู่ใต้ตึกหน้าโรงเรียนเช่นเดียวกับเขา

เหมือนจะเป็นคนที่ความรู้สึกไว... เพราะยืนมองได้ไม่นาน ร่างสูงก็หันกลับมา

"คุณ...? เป็นนักเรียนที่นี่หรือครับเนี่ย?"

ร่างเล็กขมวดคิ้วก่อนตอบ "ใช่สิครับ คุณคิดว่าผมเป็นใครกัน?"

เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินยักไหล่ "ก็ตอนแรกผมเจอคุณกำลังขัดห้องน้ำอยู่.. ใครจะไปรู้ล่ะว่าคุณเป็นนักเรียน"

...นี่เขาผิดใช่ไหมเนี่ย!?...

"ช่างมันเถอะ.." ร่างเล็กว่าปลงๆ ก่อนถอนหายใจ "ไม่มีร่มเหรอครับ?"

"...แล้วเห็นผมถืออยู่มั๊ยล่ะครับ?"

...คำตอบแบบนี้มันชวนหาเรื่องกันชัดๆ !!...

"คึหึหึ ผมไม่ค่อยชอบฟังพยากรณ์อากาศหรอกครับ เลยไม่รู้ว่าวันนี้ฝนจะตก... กะว่าจะรอให้มันเบาลงอีกหน่อย แล้วค่อยกลับครับ" ร่างสูงส่งยิ้ม ก่อนหันกลับไปมองท้องฟ้า

"...." ร่างเล็กนิ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

"คุณไม่กลับบ้านเหรอครับ? มีร่มนี่นา.. เย็นขนาดนี้แล้ว เดี๋ยวที่บ้านเป็นห่วงเอานะครับ"

"...ฝนตกหนักขนาดนี้ ต่อให้มีร่มก็เปียกอยู่ดีแหละครับ..." ร่างสูงเลิกคิ้วกับคำตอบ ก่อนจะเดินถอยมาพิงผนัง

ร่างเล็กวางกระเป๋าที่สะพายลงแล้วยืนพิงกำแพงอีกฝั่ง

...

"...ไหนๆ เราก็ติดฝนด้วยกันแล้ว..." ร่างสูงเกริ่น นัยน์ตาสีน้ำตาลหันไปมองอย่างสงสัย

"ผมโรคุโด มุคุโร่ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" ริมฝีปากคลี่ยิ้มอย่างเป็นมิตร

นัยน์ตาคู่โตฉายแววงงงวยเล็กน้อย ก่อนจะนึกขึ้นได้ "อ๊ะ เอ้อ.. ผมซาวาดะ สึนะโยชิครับ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน"

นัยน์ตาเรียวไหววูบเมื่อได้ยินชื่อของร่างเล็กฝ่ายตรงข้าม ก่อนส่งยิ้มให้แล้วหันกลับไปมองท้องฟ้าต่อ

...คนๆ นี้เองเหรอ?... ร่างสูงคิดก่อนจะหัวเราะกับตัวเองเบาๆ

"อ๊ะ... ฝนซาแล้วล่ะ" ว่าพลางยันตัวออกจากกำแพง ก้มลงหยิบกระเป๋าขึ้นสะพายไหล่ดังเดิม ก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่ยังยืนเหม่อนิ่งๆ

สึนะมองร่างสูงแล้วนิ่งไปด้วยอีกคน... คิ้วสีน้ำตาลเริ่มขมวดเข้าหากัน ก่อนหน้าจะค่อยๆ ขึ้นสี

"อ..เอ่อ..."

ร่างสูงหันหน้าไปมองร่างเล็ก "ครับ?"

เด็กหนุ่มกำลังยืนก้มหน้า มือกำร่มแน่น... ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ด้วยใบหน้าที่ติดจะแดงๆ

"ติดร่มกลับไปด้วยกันมั๊ยครับ?"

ในตอนนั้น ร่างสูงทำหน้าประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับโดยดี แถมยังเสนออีกว่า ให้ตนเป็นฝ่ายเดินไปส่งเองที่บ้านของร่างเล็กดีกว่า แล้วตนค่อยยืมร่มของร่างเล็กเดินกลับบ้าน... ซึ่งก็ไม่มีอะไรที่ต้องเถียง เขาก็เลยยอมทำตาม

ระหว่างทางเดินกลับบ้าน ก็คุยกันเรื่องสัพเพเหระ เพื่อไม่ให้มันเงียบเกินไป... เช่น

"วันนี้ฝนตกหนักจังนะครับ"

"หน้าฝนของญี่ปุ่นก็เป็นแบบนี้แหละครับ.. คุณไม่ใช่คนญี่ปุ่นเหรอ?"

"...ก็ไม่เชิงครับ" พูดจบก็ยิ้ม แล้วก็เงียบไป

ไม่รู้ไปไงมายังไง ลามไปถึงเรื่องวันเกิดซะงั้น...

"แล้วคุณโรคุโดเกิดวันที่เท่าไหร่เหรอครับ? ไหนๆ ก็รู้ของผมไปแล้ว" เขาถาม ร่างสูงชะงักไปนิด แล้วบอกให้เรียกชื่อมุคุโร่ดีกว่า.. บอกว่าฟังคนเรียกนามสกุลแลวรู้สึกแปลกๆ ... ไม่ใช่คนญี่ปุ่นจริงๆ สินะ?

"อ่า.. งั้น คุณมุคุโร่เกิดวันที่เท่าไหร่ครับ?"

"วันที่ 9 มิถุนายนครับ.. เกิดก่อนคุณ 2 ปี" ร่างสูงว่าแล้วยิ้ม

สึนะนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนยกนาฬิกาขึ้นมาดู "เอ๋~!? งั้นก็วันนี้น่ะสิครับ!"

เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม แล้วหัวเราะในลำคอ ที่ฟังยังไงก็รู้สึกแปลกทุกที

"เอ่อ...สุขสันต์วันเกิดนะครับ แหะ แหะ" ร่างเล็กว่าแล้วส่งยิ้มแหย มุคุโร่ชะงักกึก

....

...อ้าว.. ถึงหน้าบ้านเขาแล้วนี่...

...แถมฝนก็หยุดตกพอดีด้วย...

...

"คึหึหึ.. ได้เดินกลับบ้านกับคุณนี่ ก็ถือเป็นอขงขวัญชั้นดีเลยล่ะครับ... วองโกเล่รุ่นที่ 10"

"หา? อะไรนะครับ?" ร่างเล็กหันกลับไปถาม.. เมื่อกี๊เผลอเหม่อหน่อยเดียว ไม่ได้ฟังเลย แย่จัง

เสี้ยววินาทีที่หันไป ริมฝีปากถูกทาบทับลงมาอย่างแผ่วเบา.. ก่อนจะจางหายไป ทิ้งไว้เพียงสัมผัสวาบหวาม

"แล้วเราจะได้พบกันอีกแน่นอนครับ.. คึหึหึ"

ร่างเล็กยืนนิ่งเหมือนคนเหม่ออย่าง งงๆ ก่อนจะสะบัดศรีษะ แล้วหยิบร่มขึ้นมา

...เมื่อกี๊มันอะไรกันหว่า? แล้วทำไมร่มถึงตกอยู่บนพื้นได้ล่ะเนี่ย?...

"ช่างมันเถอะ เข้าบ้านดีกว่า..." บ่นพึมพำกับตัวเอง แล้วก้าวเท้าเข้าไปในบ้าน

"กลับมาแล้วคร้าบ"

- End -

ใครอ่านจบแล้วไม่มึนยกมือขึ้น!!

(คนอ่าน// ยกกันให้พรึ่บ..)

ผมแต่งเองยังงงๆ อยู่เลยครับ ขออธิบายตรงนี้แล้วกัน

เนื้อเรื่องช่วงนี้ น่าจะเป็นช่วงเล่ม 8 ครับ

ตอนที่มุคุโร่มาเมืองนามิโมริ แต่ยังไม่ก่อเรื่องน่ะครับ แบบว่า อยู่ในช่วงกำลังเตรียมการอยู่

แล้วก็.. ว่ากันตามเนื้อเรื่องครับ มุคุโร่แอบมาดูหน้าสึนะที่เป็นว่าที่วองโกเล่รุ่นที่ 10

(ไม่รู้เหมือนกันว่าหาโรงเรียนเจอได้ไง... = w ='')

แล้วก็ช่วงฉากจบที่.... หลังจากมุคุจุ๊บสึนะ......... =///=

ที่เหมือนกับว่าสึนะลืมอะไรไปน่ะครับ

...คือเขียนให้ลืมจริงๆ ครับ เหมือนกับโดนมุคุลบความทรงจำช่วงนั้นไปฮะ

(ไม่รู้หรอกว่ามุคุมีความสามารถนี้หรือเปล่า... << คงไม่มีหร๊อก แต่เราจะแถซะอย่าง = =b //โดนเตะ)

หลังจากตอนนี้ก็.. พวกมุคุเริ่มอาละวาด ไล่ถอนฟันชาวบ้านนั่นแหละครับ เอิ๊กๆ

อา.. ใช้เวลาแต่งอยู่ 2 - 3 วัน... (นั่งบิวท์อารมณ์... ไม่ใช่หรอก จริงๆ ต้องทำการบ้านด้วยก็เลย...แบ่งเขียนหลายๆ วัน ไม่งั้นมาปั่นเอาวันนี้ก็ตายพอดี........)

แปะๆ แฟนอาร์ท ที่ลงสีเผาๆ หน่อยแล้วกัน

(ลงเผาจริงๆ ................)

ไว้ลงแก้ตัวใหม่นะจ๊ะ TT w TT (แต่เมื่อไหร่ไม่รู้นะ 555)

สุขสันต์วันเกิดนะครับ มุคุโร่

ปล. ฝากรดน้ำด้วยยย อ้วยยยย อ้วยย อ้วย

ปล.2 อา... กีฬาสีมันมาแหล่ว........