"งานพวกนี้ ไม่เคยพลาดเลยนะ"
ผมไม่ได้ไปทุกงานซะหน่อย
พอตอบไปแบบนั้น...
"ยังจะมาเถียงอีก"
...เหอะ พูดไปก็หาว่า้เถียงอยู่ดีสินะ
"หัดคิดซะบ้างนะ"
งั้นเหรอ?... ใครว่าผมไม่คิด เคยคิดจนแทบบ้าแล้วด้วยซ้ำ
"แล้วอย่ามาตอบว่าไม่รู้นะ"
"ตอบแต่ว่าไม่รู้ๆๆ แล้วเมื่อไหร่มันจะรู้.. ชาติหน้าล่ะมั้ง"
เหรอ?
ไม่น่าบอกเลยนะว่าพรุ่งนี้จะไปนอกบ้าน
แต่ถ้ามารู้ทีหลังก็คงโดนว่าอีกนั่นแหละ
"หนังสือน่ะอ่านซะบ้าง วันๆ เอาแต่นั่งเล่น นั่งแชท"
"แชททั้งวันทั้งคืน!"
"ทำอย่างเงี้ย มั่นใจแค่ไหนว่าจะเอนท์ติด"
"คนอื่นเค้าอ่านหนังสือกันถึงไหนแล้ว"
"ถ้าไม่ให้ไปเรียนพิเศษเนี่ย จะได้อ่านหนังสือมั๊ย?"
"เหลือเวลาอีกกี่วันจะเอนท์น่ะ รู้ตัวบ้างรึเปล่า?"
"คิดถึงอนาคตซะบ้างสิ"
"ว่าถ้าเอนท์ไม่ติดจะทำยังไง"
"จะเรียนที่ไหนก็หาเอาเองแล้วกัน"
ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ!!!
ทำไมเวลาผมจะไปไหน ไปคอส ไปงานอีเวนท์ ไปเที่ยวกับเพื่อน
คืนก่อนหน้านั้น ต้องถูกทำให้อยู่ในสภาพอารมณ์แบบนี้ทุกที
หลายครั้งที่โดนอย่างงี้...
ครั้งนี้ก็โดนอีก
จะไม่ปล่อยให้ผมมีความสุขเลยใช่มั๊ย?
ถ้าเอนท์ไม่ติดทำไงเหรอ?
ไปตายซะสิ... ง่ายดีมั๊ยล่ะหือ?
บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า... โลกนี้มันบ้า!!
ปล. เย็นไว้ก่อน... ผมยังไม่คิดสั้น ถีงกับจะตายตอนนี้หรอก.. ฆ่าตัวตายมันบาป ยังมีอะไรที่ไม่ได้ทำอีกตั้งเยอะ
ปล.2 ขอปิดคอมเม้นท์ต่อไป.. สภาพอารมณ์ยังไม่คงที่เท่าไหร่
วันนี้เพิ่มขึ้นจนเกือบจะปกติ แล้วถูกทำให้ต่ำลงมาอีก
ปล.3 ชีวิตก็งี้แหละเนอะ 